Da li želite da preuzmete Nedeljnik android aplikaciju?

DA | NE

Mythbusters

Ne, Kineski zid se ne vidi sa Meseca (ali može da se vidi iz orbite)

Opšteprihvaćen mit o vidljivosti najpoznatije svetske građevine iz kosmosa potiče iz sredine 18. veka, a stvorio ga je jedan Englez. Ko bi, uostalom, drugi?
Piše Branko M. Žujović
Datum: 26/05/2017

Ne, Kineski zid se ne vidi sa Meseca (ali može da se vidi iz orbite)

Foto Profimedia

Legendu o uočljivosti Kineskog zida sa Meseca iznedrio je 1754. godine, u jednom svom pismu, Englez Vilijam Stakelej, anglikanski sveštenik, arheolog i kolekcionar. Legenda o vidljivosti Kineskog zida iz svemira, dakle, ne potiče iz novijih vremena tehnološkog osvajanja nebeskih prostranstava.

Američka svemirska agencija, poznatija kao NASA, uzburkala je raspravu na tu temu, tvrdeći da je Kineski zid ipak moguće videti sa vrlo niske Zemljine orbite, ali isključivo pri savršenim uslovima za posmatranje. Pri takvim uslovima, međutim, vidljivi su još neki veštački objekti na Zemlji, pa Kineski zid, kažu poznavaoci, nije nikakav izuzetak.

Jedan drugi Vilijam, astronaut Vilijam Podž, smatra da je iz „Skajlaba", prve američke svemirske stanice, video Kineski zid gledajući kroz dvogled. Dodao je da Kineski zid sigurno nije vidljiv golim okom. On je najpre u okolini Pekinga uočio liniju za koju je mislio da je Kineski zid, ali se, prema nekim tvrdnjama, ispostavilo da je posredi Veliki kanal, još jedno od kineskih graditeljskih čuda iz starih vremena.

Oktobra 2003. godine tajkonaut Jang Livej izjavio je da nije mogao da vidi Kineski zid, ali je Evropska svemirska agencija potvrdila da ga je ipak moguće videti golim okom u niskoj orbiti.

Treći Vilijam dragocen za savremena pitanja vezana za Kineski zid jeste istraživač Vilijam Lindisej, kog je, inače, moguće sresti u Pekingu. On je 2012. godine u današnjoj Mongoliji, u pustinji Gobi, otkrio zaboravljenu deonicu Kineskog zida koja se pominje u analima bitaka Džingis-kana u 12. veku. On je za zaboravljenom deonicom u Mongoliji tragao od 1997. godine. Tada mu je poznanik ustupio kopiju starog dokumenta koja prikazuje pravce napada mongolskog osvajača i putanju nečega što je Vilijam Lindisej pravilno protumačio kao pravac pružanja Kineskog zida.

Jedna od četiri čuvene kineske legende inače kaže da je u doba dinastije Ćin živela lepa devojka Menđangnju, čiji je mladoženja odveden hiljadama kilometara daleko, na sever, da gradi Kineski zid. Nesrećna mlada čeznula je za svojim mladim mužem koji se zvao Fan Siljang.

Odlučila je da sašije toplo odelo i da mu ga odnese. Prešla je hiljade kilometara tražeći muža.

Kada je konačno stigla na mesto gde je Fan Siljang kulučio, saznala je da je nesrećni mladić umro zbog iscrpljenosti i loših uslova koji su na gradilištu vladali.

Legenda kaže da je Menđangnju potom plakala tri dana i tri noći. Temelji Kineskog zida bili su na kraju podliveni njenim suzama i popustili su. Iz temelja su se pojavile kosti Fan Siljanga.

Ideja o prinošenju žrtve građevini kineskoj tradiciji nije strana, baš kao ni našoj.

 


Ukupno komentara: 0



Sva polja su obavezna.